Sluit je ogen en stel het je voor... In plaats van woningen en winkels, galopperen paarden langs overvolle tribunes. Brusselaars nemen de tram om naar de races te gaan kijken. Ze gaan naar Stokkel om te wedden, te wandelen en een frisse neus te halen aan de rand van het Zoniënwoud. 

In het begin van de 20e eeuw is Stokkel nog een dorpje aan de rand van Brussel.  Een gehucht, omgeven door velden en holle paden. Dan wordt er een hippodroom gebouwd. Het ritme in de wijk verandert. Cafés openen hun deuren. Hotels schieten uit de grond. De straten komen tot leven tijdens wedstrijddagen. 

Maar daar houden de veranderingen niet op. 

In 1910 wordt de racebaan een ware aerodroom. Ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling stijgen de eerste vliegtuigen op vanuit Stokkel. Ze scheren rakelings over de tribunes, terwijl de toeschouwers vol bewondering toekijken. Brussel ontdekt een nieuwe wereld: die van de luchtvaart. 

Vandaag vind je nog maar weinig restanten terug uit die periode. Maar Stokkel blijft wel een dynamische wijk. De tram stopt er nog steeds. De metro ook. En op de muren van het station vergezelt Kuifje je tijdens het wachten. 

Achter de vele winkels en rustige straten van Stokkel gaat een onverwacht verleden schuil. Eentje van een wijk waar mensen kwamen kijken naar paarden op de grond... en naar mensen in de lucht.