Hij was pas 19 toen hij Luik verliet en naar Italië trok, waar hij steden als Bologna en Rome bezocht. Daar leerde hij kijken: hoe beeldhouwers met bepaalde houdingen en gelaatsuitdrukkingen emotie vastlegeden in steen. Die techniek nam hij terug mee naar België. 

Eugène Simonis gaf België een gezicht. Hij ontwierp beelden voor kerken en pleinen, apostelen in steen en leeuwen die waken over de Congreskolom. Figuren die kracht, geloof en geschiedenis verankeren in het straatbeeld. 

Op het Koningsplein vind je zijn meest bekende werk: Godfried van Bouillon, een ruiter te paard. Massief in brons. Een held die boven de stad uitstijgt. 

Simonis sterft op 11 juli 1882, op zijn eigen verjaardag. Het plein waar hij zijn hele leven woonde en werkte krijgt later zijn naam. Als een eerbetoon van de stad aan de beeldhouwer die haar straten en gevels mee vorm gaf. Op het plein vind je nog steeds zijn buste, die hij nota bene zelf maakte.