Marguerite Bervoets is een van de grootste verzetsstrijders van België. Maar wat je misschien niet weet, is dat ze ook dichter was. 

Marguerite is geboren in 1914 in La Louvière en schrijft al in haar kindertijd gedichten. Wanneer ze 18 is, publiceert ze haar eerste dichtbundel. 

Eerst studeert ze Romaanse filologie aan de ULB. Daarna wordt ze leerkracht Frans in Doornik en werkt ze aan haar proefschrift. Alles wijst erop dat haar leven toegewijd zal zijn aan literatuur. 

En dan barst de oorlog uit. Ze weigert om toe te kijken en sluit zich aan bij het verzet. 

Eerst voert ze haar strijd met haar woorden, zoals met haar gedicht Après, en daarna ook met haar daden. Ze richt een clandestien tijdschrift op, La Délivrance, ze verzamelt informatie, en ze neemt deel aan verschillende acties in het veld. 

In 1942 wordt ze tijdens een missie gearresteerd en gedeporteerd naar Duitsland. Voor haar executie laat ze een laatste brief achter, die later bekend zal worden. Daarin schrijft ze: “Ik ben omgekomen om te bewijzen dat je tegelijkertijd het leven intens kunt liefhebben en een noodzakelijke dood kunt aanvaarden.” 

Vandaag vind je haar naam terug in een straat in Vorst en aan boord van de bus. Zo worden we eraan herinnerd dat woorden krachtige wapens kunnen zijn.