Fernande Volral. Een naam die je misschien wel hoort onderweg, maar niet weet waarom. Dit is de reden: het is een eerbetoon aan een jonge vrouw die, toen ze nog maar 23 was, haar leven op het spel zette voor de vrijheid. 

Fernande Volral is geboren in 1920 en woont in Jette aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Ze is hoedenmaker, maar sluit zich al snel aan bij het verzet. Fernande gaat aan de slag als contactpersoon, brengt berichten over, en dan ook wapens, voordat ze meedoet aan sabotageacties met gewapende guerrillastrijders. 

In februari 1943 wordt ze verraden en gearresteerd.  De Gestapo komt naar haar huis en ze probeert zich te verweren. Ze verwondt een Duitse agent met een wapen, maar wordt toch overmeesterd. Dan wordt ze eerst opgesloten in Sint-Gillis, daarna naar Duitsland gedeporteerd en daar ter dood veroordeeld. 

Op 7 augustus 1944 schrijft ze een brief om haar moeder over haar veroordeling te vertellen. Ze vraagt haar om moedig te blijven en te denken aan haar jongere broer. “Binnenkort zal de wereld vrij zijn”, schrijft ze. Die dag nog wordt ze geëxecuteerd, samen met Marguerite Bervoets. 

Haar verhaal is lang onbekend gebleven. Haar broer Claude wijdt een groot deel van zijn leven aan de erkenning van haar inzet. Vandaag houden een straat in Jette en deze bushalte haar nagedachtenis levend. 

Denk de volgende keer dat je erlangs komt even aan deze jonge vrouw, die haar jeugd opgaf voor een vrije wereld.