Voor veel mensen is Clémence Everard niet meer dan een naam op een haltebord. Maar eigenlijk is dit bord een eerbetoon aan een vrouw die haar stempel drukte op de geschiedenis van de geneeskunde in België. En niet toevallig bevindt deze halte zich vlak bij het Erasmusziekenhuis. 

In 1886 schrijft Clémence Everard zich in bij de ULB. In die tijd zeer uitzonderlijk: geneeskunde studeren was toen gewoonweg niet toegankelijk voor vrouwen. 

Maar een andere pionier, Isala Van Diest, voerde enkele jaren eerder al een deel van de strijd. Zij is erin geslaagd om haar buitenlandse geneeskundediploma te laten erkennen in België. Die doorbraak maakt het mogelijk voor Clémence om geneeskunde te kunnen studeren.  

Zeven jaar later is ze de eerste vrouw in België die het diploma geneeskunde, chirurgie en verloskunde behaalt, met grote onderscheiding zelfs. De pers is vol lof over deze historische gebeurtenis. 

Clémence Everard opent een praktijkruimte in Brussel en doet onderzoek naar witte bloedcellen. Ze publiceert meerdere onderzoeken samen met Jean Demoor, met wie ze enkele jaren later trouwt. Maar net als bij veel vrouwen toen wordt haar carrière overgenomen door haar gezinsleven. 

Vandaag verwelkomt haar naam je bij de eindhalte van lijn 74. Een herinnering aan een vrouw die verschillende generaties artsen voorging en de eerste was die een pad insloeg dat toen nog voor mannen voorbehouden was.