In de 19e eeuw was studeren voor meisjes allesbehalve vanzelfsprekend. Maar Isabelle Gatti de Gamond legde zich daar niet bij neer. 

Ze is geboren in Parijs, maar haar verhaal speelt zich vooral af in Brussel. Geïnspireerd en gesteund door haar moeder, zet ze hier een revolutie in gang. 

In 1864 sticht ze de eerste niet-religieuze middelbare school voor meisjes in België: een gedurfde stap in een tijd waarin onderwijs vooral voor jongens bedoeld is. Gatti de Gamond gelooft dat kennis deuren opent. Voor iedereen. Dus ook voor vrouwen. 

Op haar school kunnen meisjes veel meer leren dan enkel lezen en schrijven. Wetenschappen, talen, geschiedenis: meisjes krijgen dezelfde kansen als jongens om hun talenten te ontwikkelen. Voor duizenden meisjes verandert dat hun toekomst. 

Brussel wordt het decor van haar strijd voor gelijkheid. Een strijd die ze haar hele leven verderzet. 

De volgende keer dat je bij halte Gatti de Gamond passeert, weet je dus dat er achter die naam een pionier schuilt. Een vrouw die vond dat dromen geen kwestie van gender mochten zijn.